หลวงปู่แหวน สุจิณโณ (Luang Pu Waen Suciṇṇo)

หลวงปู่แหวน สุจิณโณ(ไทย: หลวงปู่แหวน สุจิณโณ; 16 กุมภาพันธ์ 1887 – 2 กรกฎาคม 1985) เป็นพระสงฆ์ในประเทศไทย  ฝ่ายธรรมยุติกนิกาย 

ท่านบวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 9 ปี ในปี 1896 ตามคำขอของแม่และยาย ท่านไม่ได้รับการศึกษาอย่างเป็นทางการในวัยเยาว์ แต่ในฐานะสามเณรท่านเริ่มศึกษามูลกัจจายน์ ซึ่งปัจจุบันไม่ทำในประเทศไทยหลังจากสมเด็จพระมหาสมณะเจ้า กรมพระยาวชิรญาณวโรรส เปลี่ยนหลักสูตรในต้นปี 1900 ขณะที่ท่านยังศึกษาอยู่ ท่านได้ถึงอายุที่ต้องการสำหรับการบวชเต็มรูปแบบและได้บวชเป็นพระภิกษุที่วัดสร้างตา โดยมีพระอาจารย์แหวนเป็นอาจารย์.

หลังจากที่อาจารย์ต้นฉบับของท่านได้สึกหมดแล้ว ท่านรู้สึกว่าจำเป็นต้องไปค้นหาอาจารย์ใหม่ และในที่สุดได้พบอาจารย์มั่นประมาณปี 1918 ในปี 1921 ท่านได้พบตันเจ้าคุณอุปาลี กุณูปมาจารย์ ซึ่งเป็นที่เคารพนับถือจากหลายคนและได้รับการเคารพจากอาจารย์มั่นเอง หลวงปู่แหวน สุจิณโณ ได้บวชใหม่เป็นพระในนิกายธรรมยุติกะ โดยมีตันเจ้าคุณอุปาลี กุณูปมาจารย์เป็นอาจารย์ในช่วงระหว่างปี 1921 ถึง 1931 ในปี 1955 หลวงปู่ได้พบพระอาจารย์นู สุจิตโต ซึ่งต่อมาได้เชิญท่านไปอยู่ที่วัดดอยแม่ปาง ซึ่งหลวงปู่ได้รับการดูแลจนกระทั่งท่านเสียชีวิตในปี 1985 เนื่องจากปัญหาสุขภาพ.

หลวงปู่แหวนได้กล่าวว่า "ใครก็ตามที่สนใจในฆราวาสนั้นสนใจเพียงเพื่อผลประโยชน์เท่านั้น" ท่านไม่สนใจในฆราวาส สามเณร หรือแม่ชี ตามที่ท่านกล่าว ความสนใจเหล่านี้มีไว้เพื่อผลประโยชน์ ชื่อเสียง และความโด่งดังเท่านั้น.

เช่นเดียวกับอาจารย์มั่น ภูริทัตโต ครูบาอาจารย์ของหลวงพ่อแว่น ท่านใช้ชีวิตเป็นพระธุดงค์จนกระทั่งท่านพิการ ท่านใช้ชีวิตอยู่คนเดียว ฝึกปฏิบัติอยู่คนเดียวในป่า และชอบความโดดเดี่ยว.